H Σωτηρία Μπέλλου επιστρέφει στον τόπο… καταγωγής της μέσα από μία παράσταση στην οποία την ενσαρκώνει η εξαιρετικά ταλαντούχα ηθοποιός και ερμηνεύτρια Χριστίνα Μαξούρη, στα πλαίσια του 9ου Bio-Mechanical Festival στο Θέατρο Αυλιδείας Αρτέμιδος στον Όρμο Μικρό Βαθύ. Mε αφορμή γνωστές και άγνωστες ιστορίες από τη ζωή της μεγάλης ρεμπέτισσας και αγαπημένα τραγούδια που θα ακούσουμε απόψε, συνομιλήσαμε με την αεικίνητη Χριστίνα Μαξούρη για την παράσταση “Τα τραγούδια της Σωτηρίας” αλλά και τις συμμετοχές της σε εξαιρετικά επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές όπως ο “Άγιος Έρωτας” και “Το προξενιό της Ιουλίας”.
-
Πως αισθάνεστε για τη συμμετοχή σας στο Bio-Mechanical Festival που διεξάγεται κάθε χρόνο στον ιερό χώρο της Αυλιδείας Αρτέμιδος στο Μικρό Βαθύ;
Κάθε φορά που πρόκειται να συναντηθώ ξανά με ‘Τα τραγούδια της Σωτηρίας’, νιώθω χαρά και μια ιδιαίτερη φόρτιση. Ποσο μάλλον αυτήν τη φορά, που πρόκειται να βρεθούμε στη Χαλκίδα, τον τόπο καταγωγής της Μπέλλου και σε ένα τόσο όμορφο και ξεχωριστό χώρο.
-
Πως είναι το συναίσθημα του να προσεγγίζει κάποιος μουσικοθεατρικά ένα «ιερό τέρας» όπως είναι η Σωτηρία Μπέλλου;
Ζεστασιά και αγάπη. Προστασία και ανθρωπιά. Και μεγάλος σεβασμός.
-
«Άγιος Έρωτας», «Το προξενιό της Ιουλίας», «Τα τραγούδια της Σωτηρίας». Ποια είναι η μαγεία που σας προσφέρει η τηλεόραση και ποια το θέατρο;
Η συνεχής υπεράσπιση κάποιου χαρακτήρα, της εκάστοτε ιστορίας και των εκάστοτε τραγουδιών, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, και η συγκινητική ένωση των δυνάμεων του συνόλου των συναδέλφων και συνεργατών, και σιωπηλή συμμαχία μας, για έναν κοινό σκοπό. Είτε αυτό είναι παράσταση, είτε συναυλία, είτε γύρισμα.
-
Βρίσκετε κοινά με τον χαρακτήρα της Σωτηρίας την οποία ενσαρκώνετε; Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη «φιλοσοφική» διαφορά σας;
Εάν δεν έκανε ή δεν έλεγε αυτό που ήθελε κι αυτό που πίστευε, δεν ήταν πραγματικά ο εαυτός της. Αυτό θα μπορούσα να πω, ότι είναι ένα κοινό μας στοιχείο. Σίγουρα όχι με την ένταση που το βίωνε η Σωτηρία και με τις συνέπειες που τις προκαλούσε. Αυτό στο οποίο απέχουμε παρασάγγας, είναι ο εθισμός της στο ποτό και μπαρμπούτι.
-
Που πιστεύετε ότι οφείλεται σήμερα η στροφή του κόσμου στο καλό αυθεντικό τραγούδι που σαφώς εμπεριέχει και το ρεμπέτικο;
Δεν πιστεύω πως ο κόσμος έπαψε ποτέ να αγαπάει το καλό αυθεντικό τραγούδι και το ρεμπέτικο. Απλώς σήμερα, είναι πιο έκδηλο το φαινόμενο, εξαιτίας των social media μέσω των οποίων μια πληροφορία ή μια κατάσταση, έχει ταχύτερη και ευρύτερη μετάδοση.
- Οι περισσότερες πρόσφατες θεατρικές και τηλεοπτικές συμμετοχές σας εμπεριέχουν έναν «αέρα εποχής». Θεωρείται πως οι ιστορίες που αναφέρονται σε μια άλλη εποχή έχουν ενδεχομένως περισσότερο ενδιαφέρον;
Εξαρτάται από την εποχή και το μέρος της ιστορίας που φωτίζεται. Εάν μιλάμε για έργα αρχαίας τραγωδίας ή ένα έργο του Τσέχωφ, του Γκολντόνι ή του Ιονέσκο, ακόμα και του Περεσιάδη, τότε ναι, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον, σε κάποιες περιπτώσεις και ανεξάντλητο. Εάν εστιάσουμε στις τηλεοπτικές σειρές, που συχνά διαδραματίζονται τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 σε κάποια ελληνική επαρχία, έχουν σίγουρα πολύ ενδιαφέρον αισθητικά (σκηνογραφικά, ενδυματολογικά και στυλιστικά), αλλά από την άλλη, στηρίζονται σε μια επαναλαμβανόμενη θεματολογία που αναπαράγει τις παθογένειες μιας οικογένειας και κατ’ επέκταση της κοινωνίας. Μιας θεματολογίας που προβάλλει σχέσεις που στηρίζονται σε σκοτεινά μυστικά, ψέματα, παρανομίες και βίαιες συμπεριφορές, που έχει αδιαμφισβήτητα ενδιαφέρον για εμάς τους ηθοποιούς ως διαδικασία ψαξίματος κι ερμηνείας, αλλά θεωρώ πως η αναπαρωγή της παθογένειας, δεν μας επιμορφώνει, ούτε μας καλλιεργεί ως τηλεοπτικό κοινό, παρά μόνο εάν στεκόμαστε κριτικά απένταντί της και τη λαμβάνουμε ως παράδειγμα προς αποφυγή.
- Με δυο λόγια:
Αγαπώ: παράφορα τις γάτες
Συγκινούμαι: με τους γονείς μου, με τους φίλους μου και με το Ταλέντο, οπουδήποτε και οποτεδήποτε το συναντώ.
Χαίρομαι: όταν βρίσκομαι κοντά στη φύση
Ακούω : πολλή μουσική
Διαβάζω : όχι τόσο συχνά όσο θα ήθελα και θα με ευχαριστούσε
Νοσταλγώ: την ορμή και την ελευθερία που είχα ως πιτσιρίκι
