Υποπτεύομαι βαθύτατα όσους διαφημίζουν την ευτυχία τους που λέει ο ποιητής, αλλά και όσους αυτοχρίζονται αυθεντίες και δεν δέχονται αντίρρηση σε όσα διακηρύσσουν.
Η υπόθεση Μαζωνάκη η οποία θα αναπαράγεται όσο και η υπόθεση Πισπιρίγκου για άλλους λόγους σαφώς, έφερε στην επιφάνεια την μαζική αποδοχή που είχε ο καλλιτέχνης και την ανάγκη να αποδοθεί δικαιοσύνη και να αποκαλυφθούν οι αληθινές αιτίες θανάτου του.
Μία λαοθάλασσα ανθρώπων ταυτίστηκε για ξεχωριστούς λόγους ο καθένας, άλλοι για τη μοναξιά που αποτελεί μάστιγα των ημερών παρά το πλήθος ανθρώπων που μπορεί να έχει κανείς γύρω του, άλλοι γιατί απλά αγαπούσαν τα τραγούδια του και τον ακολουθούσαν σε οποιοδήποτε μαγαζί εμφανιζόταν, άλλοι γιατί αγανάκτησαν με την ασυδοσία του να βρίσκεται ένας άνθρωπος νεκρός από μία απάτη ή έστω από “ιατρικό” λάθος.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξε ένας καλλιτέχνης – ορόσημο των 90’s , τραγούδησε τα σκοτάδια, τις καψούρες, τη νοσταλγία μας σε μια εποχή που έχει φύγει ανεπιστρεπτί.
Αγαπήθηκε απεριόριστα από το κοινό γιατί μέσα στον χώρο της showbiz που η λάμψη δημιουργείται τεχνηέντως εκείνος υπήρξε αυθεντικός και ίσως εκφραζόταν έχοντας πολλές φορές άγνοια κινδύνου για όσα έλεγε δημοσίως.
Πολλές φορές ωστόσο η δημοσιότητα συγχέεται για ευτυχία, το ένα δεν εξασφαλίζει το άλλο κι ας παρανοούν κάποιοι.
Πάντως, μεγαλύτερη έκπληξη δεν αποτελεί το γεγονός ότι στον αποχαιρετισμό του καλλιτέχνη στη Νίκαια παρευρέθηκαν χιλιάδες κόσμου, ούτε το γεγονός ότι οι αποχαιρετισμοί έλαβαν χώρα με τραγούδια και ζεϊμπεκιές. Αυτό ήταν μάλλον λίγο πολύ το αναμενόμενο.
Έκπληξη αποτελεί το πόσοι πολλοί καλλιτέχνες, πολιτικοί, επιχειρηματίες και απλός κόσμος, είχαν πέσει θύματα αυτών των “κβαντικών” κομπογιαννιτών που έταζαν θεραπείες νεότητας, ανιγήρανσης, ενδεχομένως και απεξάρτησης από εθισμούς.
Πως δόθηκαν άδειες χωρίς να διενεργηθούν έλεγχοι από κάποια επιτροπή και πως συμβαίνει να μην γίνονται αυτοψίες – ειδικά στον τομέα της υγείας- χωρίς να έχει “πέσει σύρμα” εκ των προτέρων – “για να κρύψουν στο υπόγειο τα μηχανήματα” όπως δήλωσε η κα Παγώνη Πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, για το ιατρείο της Καρνεάδου.
Εύλογα ερωτήματα, σε μία χώρα που ασφαλώς για να είσαι βέβαιος για τη διάγνωση που έχεις δεχθεί πρέπει να πάρεις δυο-τρεις απόψεις, που μεταφράζεται σε πολλά πενηντάρικα αμφιβόλου αποτελέσματος και αξιοπιστίας.
Τα δε πτυχία από τη Χονολουλού της γιατρού που ανέλαβε την πλασμαφαίρεση, άραγε ελέγχθηκαν από κάποιον φορέα για την εγκυρότητα τους ή για το αν είχαν αγοραστεί και αυτά όπως συμβαίνει με πλήθος αγορασμένων ακαδημαϊκών εργασιών, πτυχίων, πιστοποιητικών, διαδικασία που τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια καθιστούν ακόμα πιο εύκολη.
Θέτω ερωτήματα γιατί θυμάμαι περιστατικά.
Όσο περισσότερη η πληροφορία και η γνώση, άλλο τόσο ευκολότερη η ψευδής πληροφορία και η ψευτογνώση.
Δεν σας έχει κάνει εντύπωση γιατί οι ενεργειακοί θεραπευτές ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια στα σόσιαλ μήντια; Δάσκαλοι ρέικι, αστρολόγοι, χαρτορίχτρες, κυρίες που ρίχνουν ταρώ, υπνοθεραπευτές και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να σκαρφιστεί.
Θυμάμαι φίλη ιδιαίτερα ευκατάστατη, καλλιτέχνης που όσο ζούσα στην Αθήνα μου είχε μιλήσει για το ενεργειακό-αγγελικό ρέικι και πόσο την είχε βοηθήσει να αισθανθεί καλύτερα με το σώμα της, μου έλεγε δε ότι της έφυγαν οι πονοκέφαλοι και ότι ο δάσκαλος την είχε βοηθήσει πολύ “να εντοπίσει το κέντρο της”. Τότε η φίλη είχε κάποιους καβγάδες με τον σύζυγο της και πίστευε ότι μέσω του ρέικι θα έσωζε τον γάμο της και θα απέφευγε τις προστριβές μαζί του. Άξια κοπέλα και όμορφη, πετυχημένη η φίλη με όλες τις χάρες του Θεού. Αλλά άπαξ και περάσεις κάποιες πόρτες οι έμπειροι αυτοί θεραπευτές, έχουν τον τρόπο τους να σε πείσουν ότι όλο και κάποιο πρόβλημα θα έχεις.
Τελικά , μετά από λίγο καιρό ο ενεργειακός θεραπευτής αγγελικού ρέικι κατά τα λεγόμενα της αποδείχθηκε πομπός αρνητικής ενέργειας, βασκανίας και γκαντεμιάς από τον οποίο απομακρύνθηκε και πέταξε και κάποια δώρα που της είχε κάνει για να τα τοποθετήσει στο σπίτι για “καλή τύχη”
Σκέφτηκα πως οι άνθρωποι που δεν έχουν πραγματικά προβλήματα, δημιουργούν ένα για να μην πλήττουν από βαρεμάρα.
Και πως οι τσαρλατάνοι εντοπίζουν όπως ο καρχαρίας το αιματάκι, τους βαριεστημένους και τους απελπισμένους .
Μας λείπεις Γιώργο.
