Η δημοσιογράφος – ποιήτρια Κάλλια Βαβουλιώτη και η blogger – συγγραφέας Κατερίνα Γιαμά θα παρουσιάσουν στο κοινό της Χαλκίδας το πρώτο μυθιστόρημα της Γκέλης Ντηλιά «Άγιοι στην κόλαση», την Δευτέρα 28 Απριλίου, στις 19:00 στο Τέχνης Δρώμενα.
Έχοντας εκδώσει 4 ποιητικές συλλογές, με την τελευταία να αφορά την ποιητική καταγραφή των εντυπώσεων της από την επαφή της με τον έγκλειστο πληθυσμό, η Γκέλη Ντηλιά, καθηγήτρια αγγλικών, βραβευμένη ποιήτρια και συγγραφέας και εθελόντρια στα Σωφρονιστικά Καταστήματα από το 2018, έγραψε αυτό το βιβλίο, κατά το ήμισυ με εγκληματολογικό περιεχόμενο, καθόσον βασίζεται σε πραγματική υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο πριν αρκετά χρόνια. Επί του παρόντος ο αρσενικός χαρακτήρας εκτίει την βαριά ποινή του στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Αγίου Στεφάνου. Ο θηλυκός χαρακτήρας είναι μια σύγχρονη κοπέλα που βιώνει τα στερεότυπα άλλων εποχών που φορτώνονται στη σημερινή κοινωνία, εμποδίζοντας την ελεύθερη βούληση των νεαρών ατόμων.
Το μυθιστόρημα «Άγιοι στην Κόλαση», (εκδόσεις ΑΩ), προλογίζει ο Διονύσης Χιόνης, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω- εγκληματολόγος, γράφοντας μεταξύ άλλων, «Το έγκλημα, οι εγκληματίες, ο επίσημος και ανεπίσημος κοινωνικός έλεγχος τίθενται στον πυρήνα της ιστορίας, παράλληλα δε παρέχεται με αυτά και η πάντοτε βαρύτητα οπτική του θύματος. Η συγγραφέας μεταφέρει με επιτυχία στο μυθιστόρημα της τη βαθιά γνώση της περί της ζωής στη φυλακή και καταφέρνει να αποτυπώσει με μεγάλη ακρίβεια τόσο το ασφυκτικό κλίμα του εγκλεισμού όσο και την ιδιότυπη νοοτροπία των κρατουμένων.»
Σύμφωνα με τη κριτική της Δρ Βιβής Κοψιδά- Βρεττού, «Η συγγραφέας θα βρει τον χαρακτηρισμό γι’ αυτούς, όχι με την αθωωτική ετυμηγορία της, αλλά με κάτι πολύ περισσότερο: προσδίδοντάς τους τον χαρακτήρα της «αγιοσύνης», αθωώνοντάς τους ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Έτσι, από τον τίτλο ακόμα θα οικοδομήσει την ηχηρή αντίστιξη ανάμεσα σ’ αυτό που οι ήρωές της είναι και στον βαριά ποινικοποιημένο κλήρο τους…. Οι περιγραφές –του χώρου, των αντικειμένων, των ανθρώπινων πράξεων– είναι φυσικές, ρεαλιστικές έως και νατουραλιστικές, τολμηρές, εναργείς στην ανάδειξη της σημαίνουσας λεπτομέρειας. Εκπορεύονται από τον ασκημένο φακό της συγγραφέως, η οποία έχει ασκηθεί φύσει και θέσει να προσεγγίζει τα πράγματα, να εστιάζει το βλέμμα της και να επιλέγει τα χαρακτηριστικά στα οποία θα εμμείνει, ώστε να τα φωτίσει με τα χρώματα που θα αποδώσουν την όλη ατμόσφαιρα.»
Διαβάζουμε από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Δεν έμαθα από τα λάθη των άλλων, δεν ήμουν τόσο έξυπνος. Βιαζόμουν να φτάσω στο λάθος προορισμό, δεν είχα και κάπου αλλού να πάω. Ήταν αναπόφευκτο να μην πάρω «τον κακό το δρόμο και την άσωτη ζωή», πιστεύοντας ότι έτσι θα τιμωρούσα με το χειρότερο νόμισμα όσους από την οικογένεια δεν με αγάπησαν, δείχνοντας με το δάχτυλο πού με κατάντησε η πλάτη που μονίμως μου είχαν γυρισμένη και ας προσποιούνταν κάποιοι ότι νοιαζόντουσαν. Μεγάλα λόγια και υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν ποτέ. Τώρα που κατάλαβα ότι δεν ήταν μόνο η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση που μου είχε καρφωθεί ότι για όλα τα στραβά έφταιγαν οι άλλοι, είναι αργά. Θυματοποιούσα για χρόνια τον εαυτό μου για να μπαλώσω λάθη επί λαθών που ο ίδιος συνέχιζα να κάνω αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις.»
Γίνεται ένας εκτελεστής να κάνει δύο φόνους την ίδια στιγμή και να παραδεχθεί τον έναν;
Γίνεται ένας κατάδικος να χρεωθεί τον άλλον φόνο χωρίς να είναι παρών;
Τι γίνεται όταν ένας βιβλιοθηκονόμος, ανακαλύπτοντας τον συνδετικό κρίκο αυτών των δυο, βρίσκεται νεκρός;
Πώς η νέα υπάλληλος της βιβλιοθήκης βρίσκεται στο ίδιο σημείο όπου βρέθηκε ο προκάτοχός της και κινδυνεύει;
Γιατί περνά τη μετεφηβεία και την ενηλικίωσή του στην κόλαση της φυλακής ένας αθώος;
Η συγγραφέας παραδίδει στο κοινό μια σύνθεση χαρακτήρων που ζουν ανάμεσα μας, έκαστος με το φορτίο του και το αντίτιμο που καλούνται να πληρώσουν.
